Bedrijven investeren in het koolstofarm maken van hun toeleveringsketen, maar de meeste baseren hun strategie op gegevens die te onbetrouwbaar zijn om daadwerkelijke resultaten te boeken. Dit rapport laat zien wat koplopers onderscheidt van de rest.
VERSLAG OVER DE MAATREGELEN TEGEN CO₂-UITSTOOT 2026
Betere CO₂-gegevens betekenen snellere resultaten
Voortgang op het gebied van Scope 3.
Wat in dit rapport aan bod komt
De uitdaging van Scope 3
Het Carbon Action Report 2026, dat in samenwerking met Kearney is opgesteld, is gebaseerd op gegevens van 56.000 bedrijven en interviews met toonaangevende multinationals. Het rapport onderzoekt de uitdaging op het gebied van Scope 3 vanuit drie invalshoeken: de meetkloof die de werkelijke uitstoot verbergt, het voordeel van geavanceerde datakwaliteit dat snellere reducties stimuleert, en de netwerkdynamiek die maatregelen in toeleveringsketens opschaalt. Het rapport laat zien waar de grootste emissies geconcentreerd zijn, wat het verschil is tussen bedrijven die het snelst hun uitstoot terugdringen en bedrijven die stil blijven staan, en waarom gegevenskwaliteit de hefboom is die de meeste organisaties onderschatten.
De belangrijkste bevindingen
- De meetkloof bij Scope 3
-
De betrouwbare
data-edge -
De verloving
vermenigvuldigingsfactor -
Het netwerk
effect - Het commerciële signaal
Bedrijven onderschatten de Scope 3-emissies mogelijk met een factor 2,7.
Bedrijven die vertrouwen op leveranciersgegevens met een lage betrouwbaarheid rapporteren een mediane Scope 3-vermenigvuldigingsfactor van 2,5 keer hun operationele voetafdruk, tegenover 6,8 keer voor bedrijven met gegevens van hoge betrouwbaarheid of geverifieerde gegevens. Deze kloof kan wijzen op verborgen emissies, wat kan leiden tot onnauwkeurige doelstellingen, verkeerd gerichte investeringen en gebrekkige strategieën voor het koolstofarm maken van activiteiten.
Betere Scope 1- en 2-gegevens leiden tot snellere emissiereducties en grotere kostenbesparingen.
Bedrijven met zeer betrouwbare of geverifieerde gegevens hebben hun directe uitstoot in twee jaar tijd met 4,5% teruggedrongen – 50% sneller dan bedrijven met minder betrouwbare gegevens. Dit vertaalt zich in een kostenbesparing van 5 dollar per tCO2e per jaar tegen 2030.
Geverifieerde gegevens zorgen voor een achtvoudige toename van de betrokkenheid van leveranciers.
Bedrijven met geverifieerde Scope 1- en 2-gegevens hebben 8 keer meer kans dan bedrijven met gegevens van lage betrouwbaarheid om met leveranciers in gesprek te gaan over CO₂-uitstoot. Ze hebben 13 keer meer kans om CO₂-uitstoot in hun inkoopcriteria op te nemen, en 14 keer meer kans om een intensieve samenwerking na te streven.
10% van de bedrijven is verantwoordelijk voor 95% van de uitstoot binnen het EcoVadis-netwerk – en heeft de meeste connecties.
Deze bedrijven met een hoge uitstoot zijn ook het meest verbonden: ze hebben gemiddeld 72 afnemers. Door zich op één bedrijf met een hoge uitstoot te richten, kan tegelijkertijd de zichtbaarheid van Scope 3 voor tientallen afnemers in één keer worden verbeterd.
Steeds meer kopers krijgen al toegang tot betere gegevens.
Leveranciers met geverifieerde Scope 1- en 2-gegevens hebben drie keer zoveel contacten met afnemers als leveranciers met gegevens van lage betrouwbaarheid. Naarmate de eisen voor Scope 3 in het kader van de CSRD, CBAM en andere regelgevingskaders strenger worden, behalen geverifieerde leveranciers een meetbaar commercieel voordeel. Investeren in gegevenskwaliteit wordt steeds meer een concurrentievoordeel.
Bedrijven onderschatten de Scope 3-emissies mogelijk met een factor 2,7.
Bedrijven die vertrouwen op leveranciersgegevens met een lage betrouwbaarheid rapporteren een mediane Scope 3-vermenigvuldigingsfactor van 2,5 keer hun operationele voetafdruk, tegenover 6,8 keer voor bedrijven met gegevens van hoge betrouwbaarheid of geverifieerde gegevens. Deze kloof kan wijzen op verborgen emissies, wat kan leiden tot onnauwkeurige doelstellingen, verkeerd gerichte investeringen en gebrekkige strategieën voor het koolstofarm maken van activiteiten.
Betere Scope 1- en 2-gegevens leiden tot snellere emissiereducties en grotere kostenbesparingen.
Bedrijven met zeer betrouwbare of geverifieerde gegevens hebben hun directe uitstoot in twee jaar tijd met 4,5% teruggedrongen – 50% sneller dan bedrijven met minder betrouwbare gegevens. Dit vertaalt zich in een kostenbesparing van 5 dollar per tCO2e per jaar tegen 2030.
Geverifieerde gegevens zorgen voor een achtvoudige toename van de betrokkenheid van leveranciers.
Bedrijven met geverifieerde Scope 1- en 2-gegevens hebben 8 keer meer kans dan bedrijven met gegevens van lage betrouwbaarheid om met leveranciers in gesprek te gaan over CO₂-uitstoot. Ze hebben 13 keer meer kans om CO₂-uitstoot in hun inkoopcriteria op te nemen, en 14 keer meer kans om een intensieve samenwerking na te streven.
10% van de bedrijven is verantwoordelijk voor 95% van de uitstoot binnen het EcoVadis-netwerk – en heeft de meeste connecties.
Deze bedrijven met een hoge uitstoot zijn ook het meest verbonden: ze hebben gemiddeld 72 afnemers. Door zich op één bedrijf met een hoge uitstoot te richten, kan tegelijkertijd de zichtbaarheid van Scope 3 voor tientallen afnemers in één keer worden verbeterd.
Steeds meer kopers krijgen al toegang tot betere gegevens.
Leveranciers met geverifieerde Scope 1- en 2-gegevens hebben drie keer zoveel contacten met afnemers als leveranciers met gegevens van lage betrouwbaarheid. Naarmate de eisen voor Scope 3 in het kader van de CSRD, CBAM en andere regelgevingskaders strenger worden, behalen geverifieerde leveranciers een meetbaar commercieel voordeel. Investeren in gegevenskwaliteit wordt steeds meer een concurrentievoordeel.
Het prestatieverschil tussen gegevens met een lage betrouwbaarheid en geverifieerde gegevens is meetbaar.
De kloof tussen onbetrouwbare en geverifieerde CO₂-gegevens gaat verder dan alleen rapportage. Deze kloof bepaalt hoe snel bedrijven hun operationele uitstoot terugdringen, in hoeverre ze inzicht hebben in de CO₂-voetafdruk van hun toeleveringsketen en hoe effectief ze leveranciers betrekken bij het CO₂-beleid.
Het volledige rapport gaat nog een stap verder en onderzoekt welke concrete maatregelen bedrijven nemen om hun operationele uitstoot te verminderen en hun leveranciers hierbij te betrekken. Daarnaast wordt er gebruikgemaakt van interviews met toonaangevende multinationals, zoals Volvo Cars, Accor en Hitachi Rail, om te onthullen wat de echte drijvende kracht is achter de vooruitgang op het gebied van Scope 3.
Ik wil graag een beoordeling laten uitvoeren van het volgende: