ESG-meetgegevens: Wat, waarom en hoe ze te gebruiken

Het meten van duurzaamheidsprestaties is voor organisaties een essentiële vereiste geworden. Wettelijk verplichte rapportages, leveranciersprogramma’s en rapporten voor investeerders zijn allemaal afhankelijk van duidelijke, consistente gegevens om te staven wat organisaties zeggen dat ze doen. Maar ruwe gegevens alleen zijn niet voldoende. Deze moeten gestructureerd en consistent genoeg om met vertrouwen te kunnen volgen, vergelijken en rapporteren. 

ESG-indicatoren bieden die structuur. Ze vormen de basis voor duurzaamheidsrapportage en prestatiebeheer. In dit artikel wordt onderzocht wat ESG-maatstaven zijn, hoe u de juiste kunt kiezen en hoe u ze in uw organisatie kunt toepassen.

Belangrijkste punten ESG-indicatoren zijn bewerkte, gestructureerde waarden die zijn afgeleid van ruwe gegevens. Ze zijn van cruciaal belang voor het bijhouden en rapporteren van duurzaamheidsprestaties. De beste ESG-indicatoren geven de werkelijke risico’s van uw organisatie weer, en niet alleen wat op dit moment in de mode is. Gegevenslacunes, gescheiden teams en veranderende regelgeving vormen de meest voorkomende belemmeringen voor een correcte ESG-meting. Bedrijven die ESG-indicatoren met dezelfde nauwkeurigheid behandelen als financiële gegevens, zijn beter in staat om risico’s te beheersen en vooruitgang aan te tonen.

Wat zijn ESG-meetgegevens?

ESG-indicatoren zijn specifieke, meetbare waarden die de prestaties van een organisatie op het gebied van milieu, maatschappij en bestuur weergeven. Ze worden gebruikt om de voortgang bij te houden, doelen te stellen, verslag uit te brengen aan belanghebbenden en beslissingen te nemen. In tegenstelling tot ruwe ESG-gegevens zijn ESG-indicatoren gericht en vaak gestandaardiseerd, waardoor ze in de loop van de tijd en tussen verschillende entiteiten consistent kunnen worden gerapporteerd.

Beschouw statistieken als het eindproduct van ESG-gegevens. Je begint met ruwe gegevens, zoals energierekeningen of auditrapporten, en zet deze om in gestructureerde waarden. Bijvoorbeeld:

• Meterstanden van nutsbedrijven worden ton CO₂-uitstoot per jaar
• HR-trainingsgegevens worden een percentage van werknemers die ethiektraining hebben gevolgd

Deze waarden worden opgenomen in ESG-rapporten, dashboards en scorekaarten. Sommige indicatoren zijn absoluut, zoals het totale waterverbruik verbruik of het aantal veiligheidsincidenten. Andere zijn intensiteitsgebaseerd, zoals energieverbruik per vierkante meter of uitstoot per omzeteenheid. Beide soorten spelen een rol, afhankelijk van wat je moet meten en aan wie je rapporteert.

Kortom: ESG-indicatoren zetten ongestructureerde duurzaamheidsgegevens om in informatie die meetbaar, vergelijkbaar en bruikbaar is.

Kwantitatieve versus kwalitatieve ESG-maatstaven

ESG-indicatoren vallen over het algemeen in twee categorieën uiteen:

• Kwantitatieve indicatoren geven prestaties weer in cijfers. De totale CO2-uitstoot, het aantal letsels en het slagingspercentage bij leveranciersaudits zijn allemaal kwantitatief. Ze zijn relatief eenvoudig in de loop van de tijd bij te houden en via audits te verifiëren.
• Kwalitatieve maatstaven geven weer wat cijfers niet kunnen. Ze beoordelen de aanwezigheid of kwaliteit van beleid, processen en bestuursstructuren. Voorbeelden hiervan zijn of er een gedragscode voor leveranciers is, hoe klachtenprocedures zijn opgezet, of hoe een raad van bestuur toezicht houdt op klimaatrisico's.

Beide komen voor in ESG-rapportages, vaak naast elkaar. Kwalitatieve maatstaven bieden context bij governance- en sociale thema's waar numerieke maatstaven alleen niet het volledige beeld geven.

ESG-gegevens, ESG-maatstaven en ESG-KPI’s: de belangrijkste verschillen

Deze termen worden vaak door elkaar gebruikt, maar ze verwijzen naar verschillende fasen in de manier waarop informatie over duurzaamheid wordt verzameld, verwerkt en gebruikt.

• ESG-gegevens: De ruwe, onbewerkte gegevens die worden verzameld uit systemen, van leveranciers en uit bedrijfsactiviteiten. Op zichzelf zijn deze gegevens vaak inconsistent en moeilijk te vergelijken. Voorbeeld: de totale energierekening van een faciliteit.
• ESG-kengetallen: Wat je krijgt wanneer gegevens worden gestandaardiseerd en gestructureerd tot een vergelijkbaar cijfer. Metrics zijn de gegevens die in rapporten, dashboards en scorekaarten worden opgenomen. Voorbeeld: energieverbruik per vierkante meter.
• ESG-KPI’s: Metrics die gekoppeld zijn aan een specifieke doelstelling of drempelwaarde. Waar een metric een waarde bijhoudt, toetst een KPI deze aan een gedefinieerd doel. Voorbeeld: de energie-intensiteit met 10% verminderen tegen 2026.

Rapportagekaders en wettelijk verplichte informatieverschaffing zijn gebaseerd op statistische gegevens, niet op ruwe gegevens. Maar voor het verifiëren van een statistiek, het controleren van een rapport of het beoordelen van de voortgang ten opzichte van een KPI zijn de onderliggende gegevens nodig. Dat betekent dat je moet weten waar elk cijfer vandaan komt, hoe het is berekend en welke aannames zijn gehanteerd.

ESG-gegevens	ESG-meetgegevens	ESG-KPI
Totale energierekening	kWh per vierkante meter	De energie-intensiteit met 10% verminderen tegen 2026
Ruwe auditbevindingen	Percentage leveranciers dat jaarlijks wordt gecontroleerd	Controleer tegen het einde van het jaar 100% van de tier-1-leveranciers
Personeelsbestanden	Jaarlijks personeelsverloop (in %)	Het personeelsverloop tegen 2025 terugbrengen tot minder dan 15%

Waarom ESG-meetgegevens van belang zijn 

ESG-indicatoren maken de prestaties op het gebied van duurzaamheid zichtbaar. Zonder deze indicatoren is het moeilijk om vooruitgang aan te tonen, prestaties te vergelijken of uitspraken met bewijs te onderbouwen. Ze zetten intenties om in meetbare gegevens en bieden organisaties een consistente basis voor rapportage, besluitvorming en verantwoording.

​​De businesscase voor het bijhouden van ESG-kengetallen

• Rapportage en naleving: Kengetallen vormen de gemeenschappelijke taal van ESG-rapportage. Hiermee kunt u veranderingen van jaar tot jaar volgen, prestaties tussen vestigingen of leveranciers vergelijken en voldoen aan wettelijke vereisten met verifieerbare cijfers in plaats van algemene uitspraken.
• Risicobeheer: Met statistieken kun je trends en mogelijke problemen vroegtijdig signaleren. Stijgende emissies, dalende auditscores of hiaten in de opleiding van medewerkers zijn gemakkelijker op te sporen en aan te pakken wanneer je de juiste cijfers consequent bijhoudt.
• Operationele doelstellingen: Duurzaamheidsdoelen hebben een uitgangspunt, een meetbare doelstelling en een manier nodig om de voortgang bij te houden. ESG-maatstaven geven doelstellingen de structuur die nodig is om van strategie naar uitvoering te gaan.
• Verantwoordingsplicht: Met behulp van statistieken wordt duidelijk wie er vooruitgang boekt en waar aandacht nodig is. Met de juiste monitoring en rapportage kunnen ESG-kwesties met dezelfde discipline worden aangepakt als elke andere operationele prioriteit.

Bedrijven die ESG-indicatoren met dezelfde nauwkeurigheid behandelen als financiële gegevens, zijn beter in staat om risico’s te beheersen en hun vooruitgang in de loop van de tijd aan te tonen.

Soorten ESG-meetgegevens

ESG-indicatoren worden doorgaans onderverdeeld in drie categorieën: milieu, maatschappij en bestuur. Elke categorie richt zich op een ander aspect van de bedrijfsvoering van een organisatie en de impact die deze heeft. Welke specifieke indicatoren u bijhoudt, hangt af van uw sector, de omvang van uw organisatie en de verwachtingen van uw stakeholders, maar sommige indicatoren worden in alle sectoren op grote schaal gebruikt.

Milieumeetgegevens

Milieukengetallen geven weer welke invloed een organisatie heeft op het milieu. Ze richten zich op uitstoot, grondstoffengebruik en afval. Deze kengetallen staan vaak centraal in klimaatrapportages en worden steeds vaker door regelgevende instanties verplicht gesteld.

• CO₂-uitstoot in scope 1, scope 2 en scope 3
• Energieverbruik per eenheid output, dat verbruik koppelt aan productiviteit
• Wateronttrekking per bron, met vermelding van hoeveel water wordt onttrokken en waar dit vandaan komt
• Afvalproductie en recyclingpercentage
• Hernieuwbare energie als percentage van het totale verbruik
• Beoordelingen van de gevolgen voor de biodiversiteit uitgevoerd op alle operationele locaties
• Verwerkingspercentage van gevaarlijk afval, waarbij wordt bijgehouden welk deel via de voorgeschreven kanalen wordt verwerkt

Maatschappelijke meetgegevens

Sociale indicatoren geven weer hoe een organisatie met haar medewerkers omgaat, waaronder werknemers, contractanten, gemeenschappen en werknemers in de toeleveringsketen. Ze zijn essentieel om inzicht te krijgen in risico's op het gebied van arbeidspraktijken, arbeidsomstandigheden en maatschappelijke verantwoordelijkheid.

• Het percentage verloren tijd door letsel (Lost Time Injury Rate, LTIR) voor het meten van de veiligheid op de werkplek
• Percentage van het personeelsbestand dat is opgeleid op het gebied van gezondheid en veiligheid
• Diversiteitsratio’s, uitgesplitst naar geslacht, etniciteit of andere criteria
• Personeelsverloop, dat een indicatie is van het behoud van personeel en de arbeidsomstandigheden
• Percentage leveranciers dat is geauditeerd op arbeidsomstandigheden
• De loonkloof tussen mannen en vrouwen: een maatstaf voor loongelijkheid binnen het personeelsbestand
• Aantal gegronde mensenrechtenklachten die in de toeleveringsketen zijn gemeld

Meetgegevens bestuur

Governancecijfers geven weer hoe beslissingen worden genomen en hoe ethische risico’s worden beheerd. Ze zijn gericht op toezicht, transparantie en verantwoording, met name op het gebied van leiderschap, naleving en leverancierscontroles.

• Percentage onafhankelijke bestuursleden dat verband houdt met de objectiviteit van het bestuur
• Aantal uren ethische training per medewerker, gebruikt om bewustwording te meten
• Verhouding tussen de beloning van bestuurders en de beloning van het personeel, waaruit blijkt dat er sprake is van gelijke beloning tussen het management en het personeel
• Bevestigde gevallen van corruptie, als indicator voor bestuursrisico’s
• Gedragscode voor leveranciers, waarin wordt aangegeven hoe verwachtingen worden gecommuniceerd en gemonitord in de toeleveringsketen
• Ingediende en afgehandelde meldingen van klokkenluiders, wat wijst op de effectiviteit van een cultuur waarin mensen zich durven uitspreken
• Toepassingsgebied van het beleid inzake bestrijding van omkoping en corruptie in relaties met leveranciers en partners

De juiste ESG-indicatoren kiezen

Niet alle ESG-indicatoren zijn even nuttig. De juiste geven je een duidelijk beeld van de prestaties, ondersteunen de naleving van regelgeving en maken rapportage eenvoudiger. De verkeerde kosten tijd of geven een misleidend signaal af.. De juiste indicatoren kiezen betekent focussen op wat belangrijk is voor uw organisatie, uw stakeholders en de kaders waaraan u rapporteert.

Begin met het afstemmen op materialiteit

Begin met een materialiteitsbeoordeling. Dat houdt in dat u de ESG-thema’s in kaart brengt die het meest relevant zijn voor uw bedrijfsvoering en het belangrijkst zijn voor uw stakeholders. Als u in de productiesector actief bent, kunnen emissies, energieverbruik en arbeidsomstandigheden van belang zijn. In de financiële sector zijn governance en gegevensbescherming wellicht belangrijker. De maatstaven moeten een weerspiegeling zijn van de werkelijke risico's en effecten van uw bedrijf weerspiegelen, niet alleen wat op dit moment in de mode is.

Wezenlijke onderwerpen moeten worden gekoppeld aan duidelijke, meetbare indicatoren. Als het welzijn van het personeel bijvoorbeeld een wezenlijk onderwerp is, verwijs dan niet alleen naar uw beleid, maar houd ook de daadwerkelijke personeelsverloopcijfers, betrokkenheidsscores of opleidingsuren bij. Zo worden uw indicatoren betekenisvol en voorkomt u onnodige ruis in de rapportage.

Inzicht in regelgeving en marktvereisten 

In veel regio’s is rapportage over ESG-indicatoren niet langer vrijwillig. Wetgeving zoals de CSRD van de EU en de Duitse LkSG en de Californische SB 253 verplichten organisaties om specifieke indicatoren in vastgestelde formaten te rapporteren. Dat omvat onder meer emissies, risico's in de toeleveringsketen en diversiteitsgegevens.

Naast de regelgeving hebben grote klanten, investeerders en ratingbureaus vaak hun eigen unieke rapportageverwachtingen. Als u contracten wilt binnenhalen of toegang wilt krijgen tot bepaalde kapitaalmarkten, moet u wellicht bepaalde cijfers openbaar maken, of dit nu wettelijk verplicht is of niet.

Inzicht in uw wettelijke verplichtingen is een logisch uitgangspunt. Dit bepaalt vaak welke indicatoren absoluut noodzakelijk zijn en, in veel gevallen, aan welke normen en kaders u moet voldoen om hieraan te voldoen.

Normen en kaders naleven 

Zodra u weet wat u moet meten, kunt u bestaande kaders en normen gebruiken om te bepalen hoe u dat gaat doen. Kaders bieden uitgangspunten voor het opzetten van duurzaamheidsverslaggeving. ESG-normen bieden specifieke, meetbare indicatoren die aangeven wat er moet worden opgenomen, hoe dit moet worden berekend en welke eenheden moeten worden gebruikt.

• Het Global Reporting Initiative (GRI) biedt brede, wereldwijd toepasbare maatstaven voor duurzaamheids- en impactrapportage. Het is een van de meest gebruikte kaders wereldwijd, dat door bedrijven wordt gebruikt om informatieverschaffing over relevante ESG-onderwerpen te structureren.
• Sustainability Accounting Standards Board (SASB) biedt sectorspecifieke maatstaven gericht op financiële materialiteit en relevantie voor beleggers. De SASB-standaarden zijn geïntegreerd in de IFRS S1 en S2 van de ISSB, die de wereldwijde basis vormen voor financiële verslaglegging op het gebied van duurzaamheid.
• Richtlijn inzake duurzaamheidsverslaglegging door ondernemingen (CSRD) is de EU-verordening die duurzaamheidsverslaglegging verplicht stelt. Deze is gebaseerd op de Europese normen voor duurzaamheidsverslaglegging (ESRS) als onderliggende norm voor het structureren van de informatieverschaffing, gebaseerd op een dubbele materialiteitsbeoordeling. 
• De Task Force on Climate-related Financial Disclosures (TCFD) richt zich op klimaatrisico's en doet aanbevelingen voor maatstaven met betrekking tot emissies en financiële blootstelling. De aanbevelingen worden op grote schaal toegepast door beleggers en toezichthouders en vormen de basis voor diverse verplichte klimaatrapportages.
• Het Greenhouse Gas (GHG) Protocol is de belangrijkste norm voor het berekenen van CO2-uitstoot. Het definieert een methodologie voor de berekening van Scope 1-, 2- en 3-emissies en vormt een essentieel onderdeel van kaders en regelgeving voor CO2-rapportage.
• Het Science Based Targets-initiatief (SBTi) biedt bedrijven een welomschreven strategie voor emissiereductiedoelstellingen op basis van klimaatwetenschap. SBTi-doelstellingen vereisen meetcriteria die aantoonbare vooruitgang naar klimaatneutraliteit laten zien.

Door gebruik te maken van erkende kaders en normen zorgt u ervoor dat uw statistieken voldoen aan de nalevingsvereisten en binnen uw sector vergelijkbaar zijn.

Gebruik van ESG-meetgegevens in de praktijk 

Het kiezen van de juiste indicatoren heeft alleen zin als je ze ook daadwerkelijk toepast. ESG-indicatoren zijn niet alleen bedoeld voor rapportage, maar helpen je ook bij het beheer van leveranciers, het beperken van risico’s, het voldoen aan openbaarmakingsvereisten en het nemen van betere beslissingen binnen de organisatie. Als ze goed worden gebruikt, worden ze onderdeel van de manier waarop uw teams werken, en niet alleen van wat u publiceert.

Naleving

Regelgeving schrijft steeds vaker specifieke ESG-maatstaven voor in de verslaglegging van bedrijven. Zo schrijft de EU’s CSRD schrijft via de ESRS specifieke KPI's per onderwerp voor, die betrekking hebben op emissies, energieverbruik, personeelssamenstelling en bestuurspraktijken. 

Het gebruik van gestandaardiseerde ESG-maatstaven vereenvoudigt audit- en assuranceprocessen. Wanneer maatstaven duidelijk en traceerbaar zijn en aansluiten bij de geldende kaders, kunnen externe beoordelaars deze efficiënter beoordelen. Dat vermindert risico’s en verkort de doorlooptijd .

Toezicht op leveranciers

ESG-indicatoren spelen ook een centrale rol bij leveranciersbeoordelingen. Inkoopteams gebruiken ze om zaken bij te houden zoals de uitstoot per zending, het slagingspercentage bij audits of de voltooiing van corrigerende maatregelen .. Scorecards op basis van ESG-indicatoren maken het gemakkelijker om leveranciers met elkaar of met sectorale normen, de voortgang te monitoren en te bepalen waar de focus moet liggen.

U kunt deze indicatoren ook gebruiken om verwachtingen vast te stellen, bijvoorbeeld door minimumnormen te definiëren voor uitstoot, arbeidsomstandigheden of ethisch gedrag. Door deze indicatoren in de loop van de tijd bij te houden, kunt u samen met leveranciers aan verbeteringen werken en knelpunten in een vroeg stadium signaleren.

Communicatie met beleggers

Beleggers gebruiken ESG-maatstaven om prestaties tussen sectoren, regio’s en portefeuilles te vergelijken. Als uw rapportages inconsistente maatstaven gebruiken, is de kans groter dat u vervolgvragen krijgt of wordt uitgesloten van ESG-gerichte screenings.

Duidelijke, consistente ESG-maatstaven verlichten de rapportagelast. Wanneer beleggers kunnen vinden wat ze zoeken – of het nu gaat om emissie-intensiteit, diversiteit in het bestuur of veiligheidsgegevens – zullen ze eerder geneigd zijn om uw bedrijf als een lager risico te beschouwen. De indicatoren laten zien dat u bijhoudt wat belangrijk is en daar goed mee omgaat.

Controle en verificatie

ESG-indicatoren die in externe rapportages worden gebruikt, krijgen meer gewicht wanneer ze door een onafhankelijke partij worden gecontroleerd. Een controle door een derde partij bevestigt dat de gerapporteerde cijfers accuraat en traceerbaar zijn, waardoor toezichthouders, investeerders en klanten meer vertrouwen krijgen in uw rapportage.

Verificatie zorgt ook voor meer interne discipline. Wanneer teams weten dat de statistieken extern worden gecontroleerd, worden de processen voor gegevensverzameling en -berekening doorgaans strenger uitgevoerd. Voor bedrijven die onder de CSRD of andere verplichte rapportageverplichtingen vallen, is beperkte verificatie al vereist, en wordt verwacht dat hier de komende jaren redelijke zekerheid aan zal worden toegevoegd.

Continue verbetering

Intern helpen ESG-meetgegevens bij het identificeren van problemen en het stimuleren van verbeteringen. Als de uitstoot per eenheid stijgt, als één locatie een hoger letselpercentage heeft dan de rest, of als een afdeling de trainingsdoelstellingen niet haalt, wordt dat zichtbaar dankzij de meetgegevens. Van daaruit kunt u onderzoek doen en actie ondernemen.

Teams kunnen ESG-indicatoren gebruiken om de voortgang bij het behalen van reductiedoelstellingen te volgen en de impact van proceswijzigingen te toetsen, of argumenten aan te dragen voor verdere investeringen. De cijfers helpen beslissingen te onderbouwen en te meten wat werkt.

Vijf veelvoorkomende uitdagingen bij het beheer van ESG-maatstaven

Zelfs als de juiste indicatoren aanwezig zijn, kan het verzamelen en gebruiken ervan lastig zijn. Ontbrekende gegevens, inconsistente definities en veranderende rapportagevereisten vormen vaak een belemmering. Deze uitdagingen kunnen de rapportage vertragen en het moeilijker maken om actie te ondernemen op basis van wat de indicatoren laten zien.

1. Ontbrekende gegevens en inconsistentie

Betrouwbare statistieken beginnen met betrouwbare gegevens. Maar leveranciers en interne teams beschikken niet altijd over de systemen of processen die nodig zijn om die gegevens correct te verzamelen. Sommigen vertrouwen nog steeds op spreadsheets, anderen gebruiken verschillende formaten of eenheden, en niet iedereen meet dezelfde zaken op dezelfde manier. Handmatige processen en inconsistente methoden kunnen fouten veroorzaken of vergelijkingen onbetrouwbaar maken. Dit heeft gevolgen voor zowel de interne rapportage als de leveranciersbeoordeling.

2. Ontbreken van standaarddefinities

ESG-begrippen hebben vaak voor verschillende mensen verschillende betekenissen. Een definitie van De definitie van 'letselpercentage' van de ene organisatie kan kleine incidenten omvatten, terwijl een andere alleen verzuim meet. 'Diversiteit' kan variëren afhankelijk van lokale wetgeving, culturele context en wat er wordt gemeten. Zonder overeengekomen definities vergelijk je uiteindelijk niet-vergelijkbare statistieken. Dat maakt het moeilijker om te benchmarken of trends te signaleren tussen teams, regio's of leveranciers.

3. Veranderende regelgeving

ESG-rapportage verandert snel. Nieuwe regels introduceren nieuwe maatstaven en stellen hogere eisen aan de gedetailleerdheid, frequentie en betrouwbaarheid. Maatstaven die vorig jaar nog acceptabel waren, voldoen dit jaar mogelijk niet meer aan de norm. Bedrijven hebben systemen nodig die deze veranderingen aankunnen zonder helemaal opnieuw te moeten beginnen. Dat betekent dat definities moeten kunnen worden bijgewerkt, nieuwe maatstaven moeten kunnen worden toegevoegd en rapportageformaten moeten kunnen worden aangepast naarmate de regelgeving evolueert. Zonder die flexibiliteit wordt het na verloop van tijd moeilijker om aan de regels te blijven voldoen.

4. Beperkt inzicht in de toeleveringsketen

Een groot deel van de ESG-blootstelling ligt bij leveranciers, maar het verzamelen van betrouwbare gegevens bij hen is niet altijd eenvoudig. Kleinere leveranciers beschikken mogelijk niet over de middelen om emissies of arbeidsgegevens bij te houden, en andere leveranciers kunnen terughoudend zijn om gevoelige informatie te delen. Zonder duidelijke verwachtingen en ondersteuning zult u waarschijnlijk te maken krijgen met hiaten of lage responspercentages, vooral in de diepere lagen van de toeleveringsketen. Dit gebrek aan inzichtelijkheid maakt het moeilijker om risico’s in te schatten of aan due diligence-vereisten te voldoen. Het beperkt ook uw mogelijkheden om de prestaties van leveranciers te benchmarken en te vergelijken.

5. Losstaande systemen en geïsoleerde teams

ESG-kengetallen zijn vaak afhankelijk van input van verschillende afdelingen: compliance, inkoop, HR, bedrijfsvoering en duurzaamheid. Wanneer teams verschillende systemen gebruiken of in silo’s werken, wordt het verzamelen van de juiste gegevens een handmatig en versnipperd proces. Dit vertraagt de rapportage, vergroot het risico op fouten en maakt het moeilijker om consistentie te waarborgen. Zonder coördinatie en gezamenlijke verantwoordelijkheid kunnen ESG-kengetallen tussen wal en schip raken of onderbenut blijven.

ESG-indicatoren Beste praktijken 

Het kan lastig zijn om ESG-indicatoren goed te interpreteren. Maar de meeste veelvoorkomende problemen, zoals lacunes in gegevens, inconsistente definities en trage rapportage, kunnen met een paar praktische stappen worden voorkomen. Dat betekent dat je duidelijk moet zijn over wat je meet, gegevens overal op dezelfde manier moet verzamelen en ervoor moet zorgen dat mensen de cijfers ook daadwerkelijk gebruiken de cijfers om veranderingen door te voeren.

• Definieer elke indicator: Elke ESG-maatstaf moet een duidelijke definitie hebben. Dat omvat wat er wordt gemeten, hoe het wordt berekend, welke eenheden worden gebruikt, hoe vaak het wordt bijgewerkt en waar de gegevens vandaan komen. Zonder dit kunnen verschillende teams of verschillende leveranciers dezelfde maatstaf op totaal verschillende manieren interpreteren.
• Automatiseer waar mogelijk: Handmatige gegevensinvoer is traag, foutgevoelig en moeilijk op te schalen. Gebruik waar mogelijk systemen die gegevens rechtstreeks uit nutsplatforms, HR-systemen of ERP's halen. Automatisering verbetert de nauwkeurigheid en bespaart tijd, vooral als u dezelfde statistieken verzamelt voor veel locaties of leveranciers.
• Integreer in prestatiebeheer: ESG-indicatoren moeten niet alleen in rapporten staan; ze moeten deel uitmaken van de manier waarop teams werken. Koppel belangrijke indicatoren aan bedrijfsdoelstellingen en team-KPI's. Als emissies, veiligheid of diversiteit belangrijk zijn voor uw strategie, houd deze dan bij zoals u dat ook zou doen met financiële of operationele indicatoren.
• Controleer de belangrijkste indicatoren: Kengetallen die worden gebruikt in externe publicaties of rapportages aan beleggers moeten met dezelfde nauwkeurigheid worden gecontroleerd als financiële gegevens. Dit omvat interne controles, versiebeheer en, waar nodig, onafhankelijke verificatie. Dit is met name van belang voor emissies, arbeidsomstandigheden en bestuurscijfers. Controleerbare indicatoren verminderen het nalevingsrisico en versterken het vertrouwen bij belanghebbenden.

Haal meer waarde uit uw ESG-gegevens en -meetgegevens

ESG-indicatoren gaan niet alleen over rapportage. Wanneer ze consistent en betrouwbaar zijn en gekoppeld aan actie, worden ze een praktisch hulpmiddel voor risicobeheer en het aantonen van prestaties aan de stakeholders die er het meest toe doen. 

EcoVadis helpt organisaties bij het bijhouden en toepassen ESG-maatstaven op een praktische en schaalbare manier, of de prioriteit nu ligt bij interne prestaties, toezicht op leveranciers of de voorbereiding op openbaarmaking. Als u tijd besteedt aan het verzamelen van ESG-gegevens, maar er niet uit haalt wat u nodig hebt, kunnen wij u helpen.

Klaar om meer uit uw ESG-cijfers te halen? Neem contact op met ons team over hoe EcoVadis u kan helpen.

Veelgestelde vragen

V: Hoeveel ESG-indicatoren moet een bedrijf bijhouden?
A: Tussen de 20 en 30 kernindicatoren is een redelijk uitgangspunt voor de meeste bedrijven, hoewel het juiste aantal afhangt van de sector, de omvang en de rapportageverplichtingen. Meer indicatoren betekent niet automatisch betere rapportage. Concentreer u op de indicatoren die wezenlijke risico's weerspiegelen en voldoen aan de verwachtingen van belanghebbenden.

V: Hoe vaak moeten ESG-cijfers worden gerapporteerd?

A: De meeste formele ESG-rapportages vinden jaarlijks plaats. Intern moeten de indicatoren vaker worden gecontroleerd, met name in risicovolle categorieën waar verbetering nodig is, om ervoor te zorgen dat er daadwerkelijk vooruitgang wordt geboekt en dat problemen niet pas aan het einde van het jaar aan het licht komen.

V: Naar welke ESG-indicatoren kijken beleggers het meest?
A: De prioriteiten van beleggers variëren per sector en portefeuillefocus, maar de meest gevraagde indicatoren zijn onder meer:

• Scope 1-, 2- en 3-broeikasgasemissies
• Samenstelling en onafhankelijkheid van de raad van bestuur
• Loonverschillen tussen mannen en vrouwen en diversiteitscijfers binnen het personeelsbestand
• Gegevens over de gezondheid en veiligheid van werknemers
• Blootstelling aan arbeidsrisico’s in de toeleveringsketen

V: In hoeverre spelen ESG-maatstaven een rol bij de selectie van leveranciers en bij inkoopbeslissingen?

A: ESG-indicatoren moeten worden geïntegreerd in de kwalificatie- en doorlopende beoordelingsprocessen van leveranciers. Inkoopteams gebruiken slagingspercentages bij audits, de voltooiing van corrigerende maatregelen en emissiegegevens om leveranciers te vergelijken, minimumnormen vast te stellen en knelpunten in een vroeg stadium te signaleren. Slechte ESG-prestaties kunnen aanleiding zijn voor uitsluiting of verdere corrigerende maatregelen.