Duurzaamheidsstrategie voor de toeleveringsketen

Duurzaamheid wordt tegenwoordig in de hele toeleveringsketen verwacht, maar veel bedrijven hebben nog steeds moeite om dit om te zetten in daadwerkelijke operationele veranderingen. Op papier lijkt de acceptatie groot. Volgens het G&A Institute publiceerde 98% van de S&P 500-bedrijven in 2022 duurzaamheidsverslagen, een stijging ten opzichte van slechts 20% in 2011. Maar het rapporteren van vooruitgang is veel gemakkelijker dan het transformeren van de werkwijzen in de toeleveringsketen.

Tegelijkertijd leggen overheden en internationale instanties strengere milieuregels op en dringen ze aan op meer toezicht op maatschappelijk verantwoord ondernemen. De EU-richtlijn inzake zorgvuldigheidseisen voor duurzaamheid door bedrijven (CSDDD), die in 2024 is aangenomen en begin 2026 is gewijzigd in het kader van het Omnibus I-pakket begin 2026, verplicht grote bedrijven om in hun hele waardeketen zorgvuldigheid te betrachten op het gebied van mensenrechten en milieu. 

Hoewel het toepassingsgebied van de richtlijn is beperkt tot bedrijven met meer dan 5.000 werknemers en een omzet van 1,5 miljard euro, en de eerste nalevingstermijn is uitgesteld tot juli 2028, betekent dit toch een mijlpaal op het gebied van de verantwoordingsplicht van bedrijven. 

Bedrijven staan onder druk om hun duurzaamheid aan te tonen, maar velen beschikken niet over het inzicht, de systemen en de afstemming met leveranciers die daarvoor nodig zijn. Om die kloof te dichten, is een gestructureerde duurzaamheidsstrategie voor de toeleveringsketen van cruciaal belang.

Wat is een duurzaamheidsstrategie voor de toeleveringsketen?

Een strategie voor duurzaamheid in de toeleveringsketen is een gestructureerde, langetermijnbenadering om de ecologische en maatschappelijke impact van toeleveringsketens tot een minimum te beperken, zonder dat dit ten koste gaat van de efficiëntie en winstgevendheid, die juist behouden blijven of zelfs worden verbeterd. 

Duurzaam beheer van de toeleveringsketen integreert best practices in inkoop, productie, distributie en het beheer van producten aan het einde van hun levensduur om de CO2-voetafdruk te verkleinen, hulpbronnen te sparen en ethische arbeidsomstandigheden te waarborgen.

Terwijl algemene duurzaamheidsinitiatieven van bedrijven zich richten op het verminderen van de totale CO₂-voetafdruk van een bedrijf en het vergroten van maatschappelijke verantwoordelijkheid en ethisch bestuur, richt duurzaamheid in de toeleveringsketen zich specifiek op de levenscyclus van goederen en diensten.

Deze strategie volgt een logische progressie doorheen de toeleveringsketen, waarbij elke fase verschillende mogelijkheden biedt om de milieu- en maatschappelijke prestaties te verbeteren:

• Inkoop bij de bron: Ervoor zorgen dat grondstoffen op verantwoorde wijze worden ingekocht, waarbij leveranciers voldoen aan milieu- en ethische normen.
• Productie en bedrijfsvoering: Vermindering van uitstoot, afval en energieverbruik tijdens de productie door de implementatie van schonere technologieën en efficiëntere processen.
• Logistiek en distributie: Optimalisatie van transport, opslag en last-mile-levering om de efficiëntie te verbeteren en de impact op het milieu te verminderen.
• Beheer aan het einde van de levensduur: Toepassing van de principes van de circulaire economie door middel van recycling, hergebruik en verantwoorde afvalverwerking om de duurzaamheidscyclus te sluiten.

Bij traditionele strategieën voor de toeleveringsketen staan kosten, efficiëntie en snelheid voorop, vaak ten koste van duurzaamheid. Duurzame toeleveringsketens streven daarentegen naar een evenwicht tussen efficiëntie en verantwoordelijkheid op het gebied van milieu en maatschappij op de lange termijn.

Een goed uitgevoerde duurzaamheidsstrategie voor de toeleveringsketen gaat verder dan het voldoen aan de regelgeving en zorgt ervoor dat de toeleveringsketen actief wordt omgevormd tot een motor voor verantwoord ondernemen en bedrijfswaarde. Deze strategie verhoogt de efficiëntie en pakt tegelijkertijd wereldwijde uitdagingen aan, zoals klimaatverandering, dwangarbeid en verantwoord gebruik van hulpbronnen aanpakt. 

Unilever wordt vaak genoemd als een van de eerste bedrijven die duurzaamheid rechtstreeks in zijn toeleveringsketenstrategie heeft geïntegreerd. Via zijn Sustainable Living Planwerkte het bedrijf nauw samen met leveranciers om 100% van zijn agrarische grondstoffen op duurzame wijze in te kopen. Het richtte zich ook op het verminderen van de uitstoot in de productie en logistiek, terwijl de transparantie bij leveranciers werd verbeterd.

De belangrijkste pijlers van duurzaamheidsstrategieën voor de toeleveringsketen

Een strategie voor een duurzame toeleveringsketen moet zorgen voor milieuvriendelijkheid, ethische inkoop en operationele veerkracht. Deze pijlers vormen de basis van strategieën voor een duurzame toeleveringsketen.

• Milieuprestaties en emissiereductie
• Duurzaamheid bij leveranciers en ethisch inkopen
• Risicobeheer, veerkracht en bestuur

Milieuprestaties en emissiereductie

Milieuprestaties vormen een fundamenteel onderdeel van elke strategie voor een duurzame toeleveringsketen. Organisaties moeten de ecologische impact van hun toeleveringsketenactiviteiten in elke fase van de waardeketen verminderen, van de winning van grondstoffen tot en met de productie, distributie en het einde van de levensduur van producten.

Een belangrijk aandachtspunt is het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen. Dit kan onder meer betekenen dat energie-efficiënte productieprocessen worden geïmplementeerd, transportroutes worden geoptimaliseerd en wordt overgestapt op elektrische of emissiearme voertuigen. Magazijnen en distributiecentra kunnen ook hernieuwbare energiebronnen zoals zonne- of windenergie integreren om hun ecologische voetafdruk.

Even belangrijk zijn afvalvermindering en het behoud van hulpbronnen. Strategieën omvatten vaak praktijken uit de circulaire economie, zoals het gebruik van duurzame verpakkingen, het inkopen van recyclebare of hernieuwbare materialen en het inzetten van gesloten kringloopsystemen om water te besparen en het gebruik van grondstoffen tot een minimum te beperken. Deze maatregelen verminderen de schade aan het milieu en dragen bovendien bij aan operationele efficiëntie op de lange termijn.

Zo heeft Amazon bijvoorbeeld zijn Climate Pledge en heeft zich ertoe verbonden om in 2040 CO2-neutraal te zijn. Als onderdeel hiervan heeft het bedrijf meer dan 100.000 elektrische bestelwagens besteld en investeert het fors in hernieuwbare energie voor zijn magazijnen en datacenters.

Duurzaamheid van leveranciers en integratie van inkoop

Duurzame inkoop houdt in dat leveranciers zich aan ethische en milieunormen moeten houden. Inkoopteams spelen een cruciale rol bij het integreren van duurzaamheidscriteria in de selectie en het beheer van leveranciers.

Een effectieve duurzaamheidsstrategie voor de toeleveringsketen geeft voorrang aan leveranciers die zich sterk inzetten voor ESG, ethische arbeidsomstandigheden hanteren en milieucertificeringen hebben, zoals FSC, Fair Trade of ISO 14001. Deze leveranciers kunnen materialen ook dichter bij de productiecentra inkopen om de uitstoot door transport te verminderen en circulaire toeleveringsketens te ondersteunen.

Een duurzaamheidsstrategie voor de toeleveringsketen moet leveranciers regelmatig beoordelen op naleving van duurzaamheidsnormen en certificering door onafhankelijke instanties verplicht stellen. Dit waarborgt dat ethische arbeidsomstandigheden en mensenrechten worden gerespecteerd. Een duurzaamheidsstrategie moet ook samenwerking met leveranciers omvatten om hun duurzaamheidsprestaties te verbeteren door middel van opleidingen, stimuleringsmaatregelen en financiering van innovatie.

Risico, veerkracht en bestuur

Veerkracht vormt een van de belangrijkste pijlers van een duurzame toeleveringsketenstrategie en vereist zowel noodplannen als structurele veranderingen die de kwetsbaarheid voor verstoringen verminderen. Het diversifiëren van leveranciers, het inkopen dichter bij belangrijke markten en het vermijden van een te grote afhankelijkheid van risicovolle regio’s dragen allemaal bij aan de continuïteit van de toelevering. Deze maatregelen helpen de operationele flexibiliteit te verbeteren en sluiten tegelijkertijd aan bij bredere duurzaamheidsdoelstellingen door de kwetsbaarheid in de hele waardeketen te verminderen.

Een sterke strategie moet rekening houden met internationale ESG-kaders en rapportageverplichtingen, zoals de Duurzame Ontwikkelingsdoelen van de VN of de EU Green Deal. Door traceerbaarheid, nalevingscontrole en interne verantwoordingsplicht te integreren in de activiteiten van de toeleveringsketen, wordt gewaarborgd dat toezeggingen worden omgezet in meetbare, blijvende prestaties.

Strategieën voor duurzaam supply chain management

Een sterke strategie voor duurzaamheid in de toeleveringsketen wordt niet alleen bepaald door een visie, maar ook door daadkracht. Om meetbare resultaten te boeken, moeten bedrijven concrete maatregelen doorvoeren op het gebied van milieu, maatschappij en goed bestuur. Hieronder volgen beproefde, praktische strategieën voor duurzaam beheer van de toeleveringsketen.

• Monitoring van Scope 3-emissies:Scope 3-emissies vertegenwoordigen doorgaans 70–90% van de totale uitstoot van een bedrijf, volgens schattingen van McKinsey en het MIT Center for Transportation & Logistics. Bedrijven moeten indirecte emissies in de hele waardeketen meten en rapporteren, inclusief die van leveranciers, logistieke dienstverleners en productgebruik. 
• De ESG-prestaties van leveranciers beoordelen: Gebruik gestandaardiseerde beoordelingen en scorekaarten om leveranciers te vergelijken op het gebied van milieu-impact, arbeidsomstandigheden en ethiek. Deze inzichten ondersteunen weloverwogen inkoopbeslissingen en zorgen voor verantwoordelijkheid binnen het hele netwerk.
• Voer een mensenrechtenonderzoek uit: Implementeer systemen om risico's met betrekking tot moderne slavernij, dwangarbeid en onveilige arbeidsomstandigheden te identificeren en aan te pakken. Dit is met name van cruciaal belang bij inkoop uit risicovolle regio's of sectoren.
• Integreer duurzame inkooppraktijken: Verwerk ESG-criteria in inkoopbeleid, het onboarden van leveranciers en contractvoorwaarden om ervoor te zorgen dat duurzaamheid wordt meegenomen in elke aankoopbeslissing. In combinatie met software voor het in kaart brengen van de toeleveringsketenzorgen deze praktijken ook voor meer inzicht in de prestaties van leveranciers en de blootstelling aan risico's.
• De transparantie en traceerbaarheid verbeteren: Evalueer het risicobeheer in de toeleveringsketen in het volledige netwerk, tot aan de toeleveranciers van de lagere niveaus toe, om meer inzicht te krijgen in inkooppraktijken, materiaalstromen en nalevingskwesties. Transparantie schept vertrouwen bij belanghebbenden en helpt de veerkracht bij verstoringen te waarborgen.
• De capaciteiten van leveranciers versterken door samenwerking: Versterk de prestaties van leveranciers door middel van gerichte training, corrigerende maatregelen en voortdurende ondersteuning. Door gebruik te maken van digitale platforms om de voortgang bij te houden, prestaties te benchmarken en best practices te delen, kan de impact worden vergroot en wordt afstemming binnen het leveranciersnetwerk gewaarborgd.
• Controleer duurzaamheidsclaims door middel van audits: Gebruik audits door derde partijen en documentatiebeoordelingen om ESG-claims te valideren en naleving van duurzaamheidsnormen te waarborgen. Regelmatige verificatie helpt greenwashing te voorkomen en beschermt de integriteit van het merk.
• Verminder logistieke uitstoot en afval: Optimaliseer vervoerswijzen, bundel zendingen en maak gebruik van emissiearme voertuigen of brandstoffen. Deze maatregelen verlagen de CO2-voetafdruk bij orderafhandeling en distributie en hebben een aanzienlijke impact op duurzaamheidsinspanningen.

Ontwerpen met het oog op circulariteit: Integreer hergebruik, recycling en materiaalterugwinning in het ontwerp van producten en verpakkingen. Circulaire strategieën verminderen afval en de afhankelijkheid van grondstoffen en ondersteunen tegelijkertijd milieudoelstellingen.

 

Impact meten en ROI stimuleren

Door derden MVO-beoordelingen bieden externe validatie van de duurzaamheidsinspanningen en -voortgang van een bedrijf. Deze kunnen het volgende omvatten:

• Duurzaamheidsbeoordelingen
• Certificeringen
• Normen
• Audits
• Controle 

Deze beoordelingen vergroten de geloofwaardigheid en transparantie, waardoor belanghebbenden en investeerders meer vertrouwen krijgen in de duurzaamheidsclaims van een bedrijf.

Veel bedrijven publiceren afzonderlijke duurzaamheidsverslagen om hun ESG-prestaties, doelstellingen en vorderingen bekend te maken. Bedrijven maken steeds vaker gebruik van geavanceerde, datagestuurde platforms om deze inspanningen te sturen, waarbij ze technologie gebruiken om duurzaamheidsgegevens bij te houden en uitgebreide scorekaarten en rapporten op te stellen. 

Veranderende druk en toekomstige trends

De integratie van duurzame praktijken in toeleveringsketens is niet langer een nichekwestie, maar een fundamentele strategische noodzaak, aangedreven door een samenloop van factoren in een snel veranderende mondiale omgeving. Overheden over de hele wereld voeren strengere milieu- en maatschappelijke regelgeving in, wat wijst op een wereldwijde trend om bedrijven verantwoordelijk te houden voor de duurzaamheidspraktijken binnen hun waardeketens.

Consumenten zijn zich ook steeds meer bewust van de sociale en ecologische gevolgen van de producten die ze kopen. De voorkeur voor duurzame producten en werkwijzen zet bedrijven onder druk om groene toeleveringsketens op te zetten. 

Volgens het wereldwijde duurzaamheidsonderzoek van Simon-Kucher uit 2024 Global Sustainability Studyvan Simon-Kucher uit 2024 rekent 64% van de consumenten duurzaamheid nu tot hun top drie van aankoopoverwegingen en is 54% bereid een meerprijs te betalen voor duurzame producten, een stijging ten opzichte van 35% slechts twee jaar eerder.

Die verschuiving in het consumentengedrag is beleggers niet ontgaan. Volgens het rapport '2024 State of Supply Chain Sustainability' van MIT CTL en CSCMP is de druk van beleggers in vijf jaar tijd met 25% toegenomen, waardoor dit de snelst groeiende drijfveer voor duurzaamheidsinspanningen is geworden. 

Volgens het rapport 'State of Supply Chain Sustainability 2024' van MIT CTL en CSCMP is de druk van investeerders in vijf jaar tijd met 25% toegenomen, waardoor dit de snelst groeiende drijfveer voor duurzaamheidsinspanningen is geworden. 

Terwijl het C-suite Sustainability Report 2025 aangeeft dat de druk van aandeelhouders in sommige markten is afgenomen, met name in de VS, waar ESG politiek omstreden is geworden, zijn de verwachtingen van beleggers niet verdwenen. Van bedrijven wordt steeds vaker verwacht dat ze meetbare vooruitgang laten zien in plaats van toezeggingen op hoog niveau 

Daarnaast wordt technologie steeds vaker ingezet om krachtigere duurzaamheidsstrategieën te stimuleren. Digitale hulpmiddelen kunnen helpen bij het opsporen van mogelijkheden om uitstoot en afval te verminderen, terwijl kunstmatige intelligentie de logistiek, inkoopbeslissingen en het beheer van hulpbronnen kan optimaliseren om zowel de efficiëntie als de duurzaamheid te verbeteren. Bovendien kan blockchaintechnologie de transparantie en traceerbaarheid van de toeleveringsketen vergroten, waardoor de milieu- en sociale prestaties binnen complexe netwerken beter kunnen worden gemonitord.

Aan de slag met een duurzaamheidsstrategie voor de toeleveringsketen

Het opbouwen van een duurzame toeleveringsketen begint met inzicht in hoe uw netwerk daadwerkelijk functioneert, waar de risico’s liggen en welke maatregelen tot meetbare verbeteringen leiden.

Stap 1: Breng de volledige toeleveringsketen in kaart

Begin met het opstellen van een duidelijk beeld van uw volledige toeleveringsketen, niet alleen van uw directe leveranciers. Veel ESG-risico’s liggen dieper in de waardeketen, met name bij de inkoop van grondstoffen, uitbesteding en relaties met toeleveranciers in lagere schakels. 

Een volledig overzicht van de toeleveringsketen brengt alle belangrijke belanghebbenden in kaart, van de winning van grondstoffen tot het eindgebruik. Met die basis krijgen teams een duidelijker beeld van de processen en factoren die bepalend zijn voor de milieu- en sociale prestaties, en van de relaties met leveranciers die daarin een rol spelen. 

Stap 2: ESG-risico’s en -kansen in kaart brengen en prioriteren

Zodra de toeleveringsketen in kaart is gebracht, moet worden vastgesteld waar de grootste risico’s en kansen op het gebied van duurzaamheid liggen. Het kan hierbij gaan om activiteiten met een hoge uitstoot, problemen op het gebied van arbeidsrechten, inkooprisico’s, activiteiten waarbij veel afval vrijkomt of tekortkomingen op het gebied van naleving. 

Bedrijven beoordelen risico’s doorgaans op basis van factoren als concentratie van uitgaven, geografische blootstelling, relevantie van regelgeving en de waarschijnlijkheid en ernst van de gevolgen. 

Een leverancier die actief is in een risicovolle regio met zwakke arbeidsbescherming en waarvoor aanzienlijke uitgaven zijn gedaan, zal hoger scoren dan een leverancier met lage uitgaven in een goed gereguleerde markt. 

Stap 3: Stel uitgangspunten vast en definieer meetbare doelen

Nadat de prioritaire gebieden zijn vastgesteld, moeten er basisgegevens worden verzameld voor de belangrijkste milieu- en sociale indicatoren. Dit vormt een uitgangspunt voor het meten van de prestaties in de loop van de tijd. Bedrijven kunnen bijvoorbeeld de volgende indicatoren bijhouden:

• Broeikasgasemissies van Scope 1, 2 en 3: Totale uitstoot van broeikasgassen gemeten in ton CO₂-equivalent (tCO₂e), uitgesplitst naar directe bedrijfsactiviteiten, ingekochte energie en activiteiten in de waardeketen
• Wateronttrekking en -verbruik: De hoeveelheid water die wordt onttrokken en verbruikt door faciliteiten en belangrijke leveranciers, doorgaans gemeten in kubieke meter per eenheid output
• Afvalomleidingspercentage: Percentage bedrijfsafval dat via recycling, hergebruik of compostering niet op de stortplaats terechtkomt
• ESG-auditscore van leveranciers: Gestandaardiseerde prestatiebeoordeling die aan leveranciers wordt toegekend na audits door derden of zelfbeoordelingen, getoetst aan vastgestelde ESG-criteria
• Percentage incidenten op het gebied van arbeidsrechtelijke naleving: Frequentie van vastgestelde overtredingen met betrekking tot arbeidsomstandigheden, lonen of werknemersrechten in de toeleveringsketen, bijgehouden per auditcyclus

Stap 4: Afstemming op erkende normen en nalevingsvereisten

Een sterke duurzaamheidsstrategie moet gebaseerd zijn op erkende normen. Het GHG Protocol biedt de methodologie voor het meten en indelen van emissies in de categorieën Scope 1, 2 en 3. ISO 14001 biedt een gestructureerd systeem voor het beheer van milieuverantwoordelijkheden op operationeel niveau. 

Wat de rapportage betreft, helpen kaders zoals GRI, TCFD en SASB bedrijven om hun ESG-prestaties op een consistente en geloofwaardige manier voor externe belanghebbenden te structureren en openbaar te maken. 

Regelgeving zoals de CSRD en de CSDDD van de EU leggen verplichte rapportage- en zorgvuldigheidsverplichtingen op die verder gaan dan vrijwillige toezeggingen. 

Stap 5: Gebruik technologie om prestaties en risico’s bij te houden

Technologie speelt een belangrijke rol bij het praktisch en schaalbaar maken van een duurzaamheidsstrategie. Hulpmiddelen voor de beoordeling van duurzaamheidsrisico's kunnen bedrijven helpen bij het evalueren van de prestaties van leveranciers, het benchmarken van ESG-criteria, het monitoren van de voortgang en het vroegtijdig signaleren van problemen. Digitale tools maken het ook gemakkelijker om gegevens te verzamelen, de rapportage te verbeteren en inzicht te behouden in complexe leveranciersnetwerken.

Stap 6: Betrek leveranciers en stimuleer voortdurende verbetering

Een strategie voor duurzaamheid in de toeleveringsketen werkt alleen als leveranciers bij het proces worden betrokken.

Begin met het opstellen van een gedragscode voor leveranciers waarin specifieke milieu- en arbeidsvoorwaarden worden vastgelegd. Voer, voordat contracten worden ondertekend, een ESG-basisevaluatie uit om vast te stellen hoe elke leverancier ervoor staat. Sluit daarop aan met een eerste gesprek waarin wordt uitgelegd hoe de prestaties worden gemeten en welke gevolgen niet-naleving met zich meebrengt.

Leveranciers die vanaf het begin begrijpen wat er van hen verwacht wordt, zullen duurzaamheidsdoelstellingen veel eerder als operationele prioriteiten beschouwen.

Om op de lange termijn verbeteringen te realiseren, is structuur nodig. Bedrijven moeten voor leveranciers met een hoog risico of hoge uitgaven periodieke audits inplannen, minimaal één keer per jaar. Dit moet vervolgens worden omgezet in actieplannen met duidelijke tijdschema’s, verantwoordelijke contactpersonen en meetbare resultaten. Wanneer er tekortkomingen worden vastgesteld, kunnen bedrijven leveranciers ondersteunen door benchmarkgegevens te delen, opleidingsprogramma’s aan te bieden en hen hulpmiddelen te geven om hun eigen ESG-voortgang bij te houden. 

Maak van duurzaamheid een meetbare strategie met EcoVadis

Uiteindelijk zullen bedrijven die duurzaamheid beschouwen als een strategie om waarde te creëren in de toeleveringsketen, beter in staat zijn om risico’s te beheersen, aan wettelijke eisen te voldoen en langetermijngroei te stimuleren.

EcoVadis helpt organisaties bij het beoordelen van de ESG-prestaties van leveranciers, het bijhouden van verbeteringen en het opbouwen van transparantere, veerkrachtigere toeleveringsketens. Vraag een demo aan om te zien hoe EcoVadis u kan helpen leveranciers te beoordelen en de naleving met vertrouwen te versterken.

Veelgestelde vragen

Hoe lang duurt het om een duurzaamheidsstrategie voor de toeleveringsketen te implementeren?

De meeste bedrijven hebben 12 tot 36 maanden nodig om een gestructureerde strategie volledig te implementeren. De doorlooptijd hangt af van de complexiteit van de toeleveringsketen, de beschikbaarheid van gegevens en de mate waarin leveranciers bij het proces moeten worden betrokken. Bedrijven met grote, wereldwijde leveranciersnetwerken of beperkte inzichtelijkheid in ESG-gegevens zullen doorgaans aan de langere kant van die bandbreedte zitten.

Hebben kleine en middelgrote bedrijven een duurzaamheidsstrategie nodig?

Ja. Kleinere bedrijven staan onder toenemende druk van klanten, toezichthouders en grotere partners in de toeleveringsketen om aan te tonen dat ze verantwoord inkopen en milieuvriendelijke werkwijzen hanteren. Veel inkoopafdelingen van grote bedrijven eisen tegenwoordig dat leveranciers aan minimale ESG-normen voldoen als voorwaarde voor samenwerking, waardoor duurzaamheid een vereiste bij de inkoop is geworden, en niet langer alleen een waardeverklaring.

Wat zijn de grootste uitdagingen in duurzame toeleveringsketens?

Het is moeilijker dan de meeste bedrijven denken om duurzaamheidsdoelstellingen om te zetten in consistente, meetbare maatregelen binnen een wereldwijd leveranciersnetwerk. Veelvoorkomende uitdagingen zijn onder meer:

• Beperkt inzicht in de keten buiten de directe (Tier 1) leveranciers
• Inconsistente of ontbrekende ESG-gegevens van leveranciers
• Hoge kosten voor audits en verificatie door derden
• Moeilijkheden bij het handhaven van normen in verschillende regelgevingskaders
• Beperkte capaciteit of bereidheid van leveranciers om aan ESG-eisen te voldoen
• Interne beperkingen bij het op grote schaal beheren van duurzaamheidsprogramma’s